Αποστολέας Θέμα: Από την κόλαση...στον παράδεισο.  (Αναγνώστηκε 50 φορές)

zisis

  • Newbie
  • *
  • Μηνύματα: 1
  • Karma: +0/-0
    • Προφίλ
Από την κόλαση...στον παράδεισο.
« στις: Μάιος 05, 2019, 07:26:35 μμ »
Καλησπέρα στο κοινό του φόρουμ. Είμαι 29 ετών. Και θα σας περιγράψω το ιστορικό μου, με τον εφιάλτη που ονομάζεται χρόνια προστατίτιδα. Όλα ξεκίνησαν στα τέλη Ιουλίου του 2017, όπου ήμουν σε μια νυχτερινή έξοδο στο τόπο καταγωγής μου, την Κεφαλονιά, και καθώς πήγα να κατουρήσω συνειδητοποίησα ότι έβγαζα διαφανές έκκριμα το οποίο ήταν πασπαλισμένο στο βρακί. Την επόμενη μέρα, πήρα τηλέφωνο έναν θείο μου γιατρό (όχι ουρολόγος) και μου είπε πάρε vibramycin για 1 εβδομάδα και δεν φρόντισα να πάω να κάνω έναν έλεγχο σε έναν ουρολόγο. Το έτος 2017 μέχρι και το 2018 τον Ιούλιο κυλάει ομαλά χωρίς ιδιαίτερα συμπτώματα, πέρα από καμιά επώδυνη ούρηση και άλλη μία επώδυνη εκσπερμάτιση, χωρίς βέβαια να με παρακινεί να το ψάξω παραπάνω. Τον Αύγουστο του 2018 εμφανίστηκαν αυτά τα εκκρίματα πάλι. Και πάλι το ίδιο vibramycin 1 εβδομάδα. Γυρνάω Θεσσαλονίκη και ένα πρωινό με πιάνει μία πολύ έντονη επώδυνη ούρηση και τα ούρα μου να έχουν άσχημη οσμή. Επίσης, έβγαλα ξανά εκκρίματα. Παίρνω πάλι vibramycin χωρίς τα συμπτώματα να υποχωρούν και να έχω πρόβλημα στύσης! Τότε απευθύνθηκα σε ουρολόγο, όπου μου διέγνωσε ελαφρώς διογκωμένο προστατη στα 25,5 γρ, και διάγνωση χρόνιας προστατίτιδας. Έκανα το λάθος να ψάξω τι είναι αυτό και επιβάρυνα ψυχολογικά πολύ τον εαυτό μου με αποτέλεσμα από το τόσο άγχος που είχα τον Δεκέμβρη του 2018 να καταφύγω σε αγχολυτικά φάρμακα. Συγκεκριμένα πήγα να χάσω ολόκληρο εξάμηνο στο μεταπτυχιακό μου. Πρίν 1 μήνα ο όγκος του προστάτη ήταν στα 17γρ χωρίς την παρουσία προστατικών λίθων. Περιττό να σας πω, ότι απευθύνθηκα σε 5 ουρολόγους. Έκανα όλων των ειδών τις εξετάσεις καλλιέργειες σπέρματος και ουρων με μάλλαξη και χωρίς και δεν ανιχνεύθηκε ποτέ μικρόβιο, ούτε πυοσφαίρια. Επίσης έκανα σπερμοδιάγραμμα, το οποίο βγήκε άριστο. Πήρα 2 αντιβίωσεις μέχρι τον Νοέμβρη χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Σήμερα είμαι σχεδόν καλά. Η στύση μου επανήλθε πλήρως, και είναι σκληρή όπως ηταν χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα. Το μόνο που άλλαξε είναι ότι οι πρωινές μου στύσεις δεν είναι τόσο συχνές όσο ήταν παλαιότερα και έχω κάποιες μικροενοχλήσεις στο πέος και τους όρχεις περιστασιακά. Σας παραθέτω κάποιες συμβουλές για το πώς μπορεί να το αντιμετωπίσετε μέσω της εμπειρίας μου:
1) Το μυστικό της θεραπείας είναι, όσο και να φαίνεται απίστευτο, η αποδοχή της ασθένειας όπου έκτοτε άρχισα να έχω βελτίωση. Αυτό προδίδει πόσο σημαντικός είναι ο ψυχολογικός παράγοντας σε αυτήν την ασθένεια και το πόσο ψυχοφθόρα μπορεί να γίνει. Συγκεκριμένα από το άγχος που είχα εμφάνισα ραγάδα και ιδιοπαθής κοκκυγοδυνία. Και οδηγήθηκα σε ψυχοθεραπεία την οποία έληξα επιτυχώς.
2) Διορθώστε το διαιτολόγιο σας. Αποφύγετε κάπνισμα, λίπη, ζάχαρη και αλκοόλ και δραστηριοποιηθείτε όσο το δυνατόν περισσότερο.
3) Μην παίρνετε σβάρνα ουρολόγους και γιατρούς κάθε λογής. Αναπτύξτε εμπιστοσύνη με τον ουρολόγο σας, ακολουθήστε ευλαβικά τις οδηγίες του. Συμφέρει και ψυχολογικά αλλά και οικονομικά. Κάντε τις απαραίτητες εξετάσεις όπως καλλιέργεια σπέρματος και ούρα προ και μετά μάλλαξης προστάτη. Πιστέψτε με, ο γιατρός ΕΙΣΤΕ ΕΣΕΙΣ σ' αυτήν την περίπτωση.
4) Μην απελπίζεστε και μην σας παίρνει από κάτω. Δεν ήταν λίγες οι φορές που σκέφτηκα ακόμα και την αυτοκαταστροφή επειδή πίστευα οτι δεν θα επανέλθω ποτέ. Έχετε άτομα τα οποία θα σας στηρίζουν ψυχολογικά. Πολύ σημαντικό ρόλο στο ψυχολογικό κομμάτι κυρίως παίζει και η ερωτική σας ζωή, μία γυναίκα...βοηθάει στην αποθεραπεία πιστέψτε με.
5) Την Τρίτη θα ξεκινήσω την θεραπεία των κρουστικών κυμάτων στο Νοσοκομέιο Γεννηματάς στην Θεσσαλονίκη. Η θεραπεία έχει ελπιδοφόρα αποτελέσματα τόσο στον πόνο όσο και στην στύση με μελέτες σύμφωνα με όσα συζήτησα με τον θεράποντα ιατρο. Ενημερώθηκα μέσω ενός περιοδικού και πιστέψτε με οι άνθρωποι είναι φιλικοί, εξυπηρετικότατοι, γνώστες και φυσικά η διαδικασία με τις εξετάσεις και λοιπά φανερώνει επαγγελματισμό. Με έβαλαν να κάνω μαγνητική προστάτη να φανταστείτε τα οποία καλύπτονται από το νοσοκομείο. Σύντομα θα σας ενημερώσω για την πορεία της θεραπείας αυτής.

Παιδία πολλά περαστικά..... θυμηθείτε. Ο γιατρός είστε εσείς. Η θεραπεία είναι μακροχρόνια και θέλει υπομονή και επιμονή καθώς και κατάλληλους επαγγελματίες και ανθρώπους γύρω μας.